|
Onverklaarbaar koopzieken van Nederland…..Staakt uw misplaatst schuldgevoel! Ga niet meer in de verdediging, het is doodnormaal! Tenzij je thuis de badkamer niet meer van de slaapkamer kan onderscheiden vanwege ophopende zogenaamde noodzakelijkheden die je hebt gekocht, maar dat is een ander verhaal. Dan heb je last van een overactieve ventrale striatum, grapje, ga je begrijpen als je het boek leest. Ik heb het over die gele blouse die je in een trendy boetiek hebt gekocht en een halve keer aan hebt gehad. Of misschien die grasmaaier die veel te groot is voor de oppervlakte van jouw twee bij twee grasveldje in je achtertuin. Het leek zo’n goed idee op het moment.
Paul Postma heeft zijn columns geschreven en gebundeld voor zowel de klant als de marketeers omdat hijzelf beide is en de één de ander niet kan uitsluiten. De vaak herkenbare tenen krommende gebeurtenissen beschrijft hij zo hilarisch dat het bij jou, de klant, de herkenbare wond verzacht. Hoe massaal voorspelbaar we kunnen zijn in de ogen van de marketeers geeft hij in alledaagse voorbeelden weer:
- Mijn dochter komt thuis met een onnozel tasje waar nauwelijks een portemonnee in past, en waarop een enigszins mislukt lila paardje is gedrukt. Stralend laat ze mij haar aanwinst zien. Ik wil haar niet teleurstellen, maar iets in mijn blik verraadt kennelijk wat ik denk. En daardoor ziet ze het zelf ineens ook. Hoe komt iemand zo gek zoiets lelijks te kopen dat bovendien nergens toe dient? Wel, ze was met haar vriendin Sophie naar de H&M geweest, en ja, dan wil je toch wat kopen? ‘Sophie heeft een gehaakte aardbei gekocht met een knipsluiting.’zegt ze verontschuldigend, om te illustreren dat het nog erger kan. Eén geluk heeft ze: Ik heb er begrip voor. -
Postma legt in zijn boek/verhaal ‘De gehaakte aardbei’ uit dat het beslissings-proces van consumenten noch logisch noch bewust is. Het ventrale striatum geeft in actieve staat een signaal aan delen van het limbische systeem en die geeft weer een seintje aan de cortex………..Oftewel: Eerst wordt tot de koopactie besloten, daarna komen de wens en de interesse, en als laatste worden de argumenten bedacht om het thuis goed te praten. In zijn boek legt hij dit natuurlijk grondig uit. Het is de moeite waard dit uit te diepen. Als consument met af en toe jeuk in mijn portemonnee, zal ik voortaan op een totaal andere manier een aanlokkelijke etalage bekijken. En ik zat ècht niet om een smoes verlegen;)
Deze –in hart en nieren- marketeer/consument vertelt in zijn column –Nu en dan de bus is een must voor iedere marketeer- hoe hij in zijn beroep o.a. up to date blijft:
"Op Utrecht CS stap ik een tikje onwennig in de bus naar mijn kantoor. Links zit op een soort verhoging –mijn technisch inzicht zegt mij dat hier een wiel onder moet zitten- een meisje van het formaat van een volwassene. Er lijkt mij hooguit plaats voor een koffer. Ze lacht onbevangen blij en straalt zoals alleen een geestelijk gehandicapte dat kan doen op dit uur in een stadsbus. En dat is zij dan ook. Als ik goed en wel zit, zie ik dat de bus goeddeels is gevuld met geestelijke gehandicapte jongeren, aangevuld met enkele begeleiders, die ik wel bewonder maar niet benijd. Zelden heb ik in zo’n blije bus gezeten. Daar moet ik aan toevoegen dat ik überhaupt zelden in een bus zit, maar toch…………….....
Laat ik niet suggereren dat ik het vaak doe, maar als marketeer vind ik dat het bij mijn werk hoort, en je hebt het inmiddels begrepen: het komt voor. Meestal laat ik mij verleiden tot een taxi bij mijn eindbestemming. Maar nu en dan de bus is een must voor iedere marketeer. Soms word ik heen en weer geslingerd tussen verpleegsters, en deze keer zit ik dan te midden van geestelijk gehandicapten, alles heeft zo zijn voordelen, Vandaag kan mijn dag niet meer stuk.
Wanneer de bus zich in beweging heeft gezet, kan het geen marketeer ontgaan dat men zich in het centrum als het ware voortbeweegt door een panorama van wisselende reclames. Als ik zelf rijd, valt mij dat nooit zo op, maar misschien ligt het deze keer ook wel aan mijn medepassagiers. ‘Ellen, Ellen!’De jongen met een wat mislukt hoofd tegenover mij klopt krachtig op de schouder van zijn begeleidster, en wijst met open mond naar buiten. ‘Cola Light. Drink ik ook!’ roept hij stralend. Vanaf de overzijde van het gangpad wordt nu luidkeels McDonald’s aanbevolen: ‘Lekker! Lekker!’ roept een te groot uitgevallen meisje, bij wie de tong maar niet naar binnen wil.
Als na de volgende halte de bus optrekt, wordt de aandacht getrokken door de reclame van een gerenommeerd merk ondergoed. ‘Calvin Klein! Heb ik aan!’roept de jongen met het scheven hoofd enthousiast, en hij sjort zijn spijkerbroek los om zijn gelijk te bewijzen. Ellen voorkomt dat hij te ver gaat, maar in een glimp zie ik dat hij gelijk heeft.
Kijk, dat bedoel ik dus, als marketeer weet je weer waar je het voor doet. Ik hoop dat de betreffende marketeers hun doelgroep zo ruim hebben gedefinieerd als de werkelijkheid rechtvaardigt. Maar ik vrees van niet. Daarom mag ik graag een busrit aanbevelen."
De gehaakte aardbei is een leuk cadeau om te geven of te krijgen. Ik wil zeker niet als een Blokkerreclame klinken maar het boek leest lekker weg, je steekt er wat van op en het is amusant. Ik heb de bundel met plezier gelezen en wat is er nu beter dan mond op mond reclame?
Meer weten?
Via Bol.com
De gehaakte aardbei
Paul Postma
Via managementboek.nl
Inhoudsopgave
Inleiding
1 Hoe kijkt een kikker naar de wereld en een marketeer naar de markt?
2 Consumenten, meeuwen en duinroosjes
3 Het kost niks, maar dan heb je ook niks
4 Gehaakte aardbei met knipsluiting
5 Welk merk stoeptegels wilt u?
6 U valt niet in de doelgroep
7 To all my best friends who cannot stop inviting me for LinkedIn
8 Segmentatie van de koude grond
9 Nieuw! Vernieuwen is vernieuwd!
10 Uitlaatpijpen als ultiem fallussymbool
11 Nu en dan de bus is een must voor iedere marketeer
12 Het gaat slecht in de horeca en dat is maar goed ook
13 Rare mensen
14 Voor het laatst de klas uitgestuurd
15 De Citroën van mijn vader en de Lexus van de fietsenmaker
16 Voor elke uitslag is er wel een marktonderzoek
17 Even uitwaaien
18 Hoe leert een meubelmaker meubels maken?
19 Reclame voor en na de reclame
20 Jan Klaassen als jouw eigen avatar
21 Domme klant maakt product kapot
22 BMW heet voortaan Pietepaf
23 Klanten? Bah!
24 De P van enthousiasme
25 Honden, katten en marketeers
26 Boezem in drie talen
27 Klantrelatiemanagement leidt tot ontevreden klanten
28 Toeval is het beste argument
29 Het mirakel dat uit de lucht valt
30 Marktstrategie en kuddegedrag: eenzaam geloei uit de verte
31 Aangenaam leven: twee schoenen, een broek en een shirt
32 Wat Ferrari en Van der Valk gemeen hebben
33 Postduiven kennen de weg
34 Alles authentiek
35 Over de dingen die gelijk blijven
36 Vaker nieuw kantoor dan nieuwe auto
37 Spreek de taal van je klant
38 Dennis gaat commercieel
39 Het containerschipsyndroom
40 Klanten zijn trouwer aan een bedrijf dan andersom
41 Verrassingsmarketing: soms een fooi, soms niet
42 Dat kan alleen in Almere
43 De klant moet kopen wat de pot schaft
44 Elk jaar een nieuwe grootste Nederlander aller tijden
45 The real experience: coq au vin uit de achtertuin
46 De kleur van mijn auto
Zie verder:
http://www.managementboek.nl/boek/9789077881477/de_gehaakte_aardbei_-_waarom_klanten_en_marketeers_elkaar_niet_begrijpen_paul_postma?affiliate=1910 |
